1957 yılın da Kayseri doğumlu Mustafa Cilasun
İşletme fakültesini 2ci sınıfta,
okul heyecanı kaybolduğu için bırakmak zorunda kalır. Daha sonra ticarete başlayarak
On yıl kadar ticaretle iştigalini sürdürür.


Ulusal bir gazetenin bölge temsilciliğini yaparak yorum yapmak fiiline başlamıştır.
Aldığı olumlu bir davet ile kamuda görev yapmaya başlayan Sayın Cilasun
yönetici sıfatıyla çalışmalarını sürdürmektedir.


Yaptığı görevler itibariyle Otobüs İşletme Müdürlüğü, İtfaiye Müdürlüğü,
Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü, Sivil Savunma Müdürlüğü görevlerini yaptıktan sonra
hâlihazırda İdari İşler Müdürlüğü görevini sürdürmektedir.


İzedebiyat, antoloji, edebi defter, Sanat âlemi, Edebi meclis, Şiir ve şair dünyası,
Türkiye şairler birliği, Hikâyeler net, Aşk medresesi, İslamiyet gen, Bilginin efendisi,
Muttaki, Net forumlar, Es selam, Kalb-i mecruh, Umut yolcusu, Şiir ve şair dünyası,
şiirreal, Yazıhane, Felsefe, Anlamak, Cemaat ve benzeri olan, edebiyat-şiir ağırlıklı sitelerde yazmaya devam etmektedir…



Sırası ile bugüne kadar;
1 anı roman(Nakşeden izler),hikâye, makale, deneme ve
bir çok şiir çalışması bahsi geçen sitelerde okuyucuların ilgisine sunulmuştur.



Diyor ki Sayın Cilasun;


”Yazmaktan maksadım şimdiye kadar gönül hücremde hapsolan duygularımın,
dostlarla paylaşım esasına dayanmaktadır.”



Mutlu bir evliliği olan Sayın Cilasunun dört erkek ve iki kız çocuğu bulunmaktadır.



Üç çocuğunun mürüvvetini gören Mustafa Cilasun’un halen Kayseri de ikamet etmektedir.

B i l i r m i s i n!



Bilir misin neler vardır bakışlarında!
Gözlerin bir başka konuşur bilir misin?

Sana seni anlatırım,
Sana; kendimi anlatırım.

Sana söylemediğimi anlatır bakışlarım…

Bir şarkı mırıldanırım dudaklarımda
İstersen haykırırım sana duygularımı

Yalnızca bizim dünyamızı istiyorum!

Ama uzak çok uzak!
Birde sen tutman ellerimden
Düşerim boşluğa…

Sen ve diğerleri birliktesiniz!
Hep ellerinden tutarsın onların,
Sözlerin hep onlardan yanadır.

Bakamam sana…

Bakarım; haykırır bakışlarım
Gelmeyin üstüme
Bütün bakışlarım okunacaktır.

Okunması anlaşılması lazımdır.
Gözlerim bambaşka konuşur sana
Sana seni
Sana; kendimi

Sana söyleyemediğimi anlatır bakışlarım…


Mustafa CİLASUN

Bir gönül naçar içinde ömür!


Çalma ne olur
Bir daha
Gönül kapımı yar

Ben
Çaresiz kalsam
Yapayalnız olsam da

Sen
Hiç aldırma

Gözünü
Uyku tutmasa da
Gecenin serinliğinde
Şu yıldızların eşliğinde

Sana
Çok dil döktüm
Halimi perişan ettin
Kederlerle erittin
Dağlarda yeşertin

Sen
Adeta bir settin

Sevdaya kapalı olan
Haşmeti salan
Korkuyu yaşatan
Hazin bir benttin

Sen
Nasıl illettin
Nağmelerde dolaşan
Eşiz bir nefestin
Sen
Çok hoş bir esintiydin

Sen
Güya bir maslahat
Gözetmekte direndin
Azimeti seçtin gittin

Ruhsata
Hiçbir geçit vermedin
Sen hanif miydin

Yoksa
Bir yaren miydin
Sen kimin nesiydin
Bilinmezlerde gezen
Yoksa sen
Bir derviş miydin

Sen ah
Sen var ya sen

Beni
Hasrete serdin
Sanki bir çileydin
Sabrı anlamlaştıran
Güzel bir neferdin

Sırlarıyla kaim olan
bir serhaddın
****nettin feyziydin

Sen bir ezgiydin
Ağıttın gazeldin
Sen
Müstesna bir aşktın

Dilim varsa da
Gönlüm el vermiyor işte
Bir sitem etsem
Kaldırımda
Sabahlara kadar
Gözyaşlarım
Durmaksızın aksa da

Sen
Rıhtımla yapayalnız kalsan da
Ben Martılara
Yem olsam da
Güneşte kavrulsam da

Sen
Yeter ki
Hiç bizar olma
Kal kendi tercihinle
Hasret çektiğin güzellikte

Nağmelerin
Hissiyat derinliğinin
Melalin izlerinin
Sessiz şiirlerin
Hüzün içinde meşkin
Umut için gayretin
Sen adeta
Cihanı arzda
Nakşeden bir güzelliktin


Mustafa CİLASUN

Bir sevdalı gözlerden dökülürken!



Umudun
Semadan yağmur damlaları misali
Kokuları yağdırırken
Sevda tüter hüzünler diner
Her damlanın
Sesinde ki nağmeler bir şarkıdır
Hayalin inkişafında
Notaların ritmini hatırlatır


Yol
Dayanmaz bir seyridir
Sevdalanan gözlerin
Aranırken
Kanat çırpan kuşların
Aşiyan bakışların
Dinmeyen cıvıltıların
Hicranın engin pınarlarının
Akustik
Senfonisini yaşatırlar
Şakıyan melalleriyle


Karanlıklarda
Yaşadığım gecelerin
Sessizliğinde
Bir bade
İçmesem de saatlerce
Karaladığım yazı
Nihayetin habercisiydi,
Dilemesem de bir ayrılığı
Bir çırpıda
Aniden bitirmişti
Bir yudumluk çay gibi


Unutulmuşluğun acısını
Silinmezlere gönderdim
Her bir katresinde acıyı
Terennüm ettim eridim
Okumaydı gözlerim
Senden zuhur eden mısraları
Filizlenip
Aşka kapı aralamasaydı
Odur nedametim


Kurak çöllerinde
Kalbimin
Yeşeren filiziydin bir anda
Pişmanlılığın
Her merhalesini yaşatan
Dinmeyen halin


Bir vadinin sakinlerini
Her an celp ediyordu
Esrarlı tahayyülün
Bir davadır ahengin
Sen ona sevdalısın
Aşktır hakikatin


Pişmanlığın
Zirvesini yaşatırken
Halinden süzülenler
Sukunetin
İnce çizgilerinde
Sana sabrı önceletiyordu
Ama bu kadar
Amcasız olamazdın
Çırpınan kalbinle
Aldığın nefeste
Uyamadığın gecelerde
Yazdığın bir şiirle


Mustafa CİLASUN

Gözlerin boşalırken!



Bir bir geçiyor bak günler
Ey gözleri yaşlı olan dilber
Senden zuhur eden haller
Bir naifliktir pak güzellikler

Sevgiyi nakşeden asude dilin
Halinin içinde raks eden elin
Karakalem yazdığın şiirlerin
Tuval içinde gizlenen gizemin

Nü gün ve ne güneşteyim ayaz
Sensiz elerimde kaldı her niyaz
Ah yaşlı gözlüm gecende biraz
Sanki durma artık bir name yaz

Bak bir kez ne olur şu pervazlar ki
Uzaklığından nedamet kusuyorlardı
Sessiz ve yumuşak olan akan sular
Buz oldu mızraklaştı geçit vermiyor

Sen bir kez melalinle bile olda dahi
Bir tebessüm bahşetmen ısıtacaktı
Hal içinde bana ne âlemler yaşatarak
Seni anlatacak senden şiirler sunacaktı

Kalan şu ömrümün hazanında yeşeren
Filizlenerek bir şevki ihsan bahşedensin
Kalan hücrelerimde haz yumağım oldun
Melalimi seninle doldurdum onu kokladım


Mustafa CİLASUN

Kuşatan esrarın nefesleriyle!



Bir kasvet var
Derinliğimin sessizliğinde
Şevki baharımın umutsuzluğunun hazanında

Yüreğim daralıyor
Gözlerim mecalsiz bakıyor
Zihnim bir abluka altında hürriyeti bekliyor

Ne su ve nede aş
Oysaki midem bomboş
Başım ağrı içinde, sancıların derdinde nahoş

Kalbim şevksiz
Ruhum acizliğinde fersiz
İzanım dirliksiz, dilim muhabbetsiz ve hissiz

Zaman yoruyor
An kendi derdinde akıyor
Can bizarlık içinde şefkatsiz hederliği içinde

Temaşa edenler
Nedense merak içinde sual ederler
Devasız derdin halimi kuşattığından habersizler

Gözler nöbette
Kalb vaaz edilen süreyi beklemekte
Ruhum bezginliğin sahifelerinde şevksiz nefesle

Ömrüm halinde
Ruhum lekelerin hengâmesinde
Nefsim ürpertileri hissetmeden hüküm vermekte

Aşk nura amade
Sevda hakkın yolunda asude
Ülfet kendi sahnesinde, hak eden canı gözlemekte

Ölüm uykuyla
Hakikat kitabı celil sayfalarında
Gül dikeniyle anlaşılmayınca haysiyetim çok fukara

Anlaşılmadan yaşamaksa
Hezeyanlarım halin kayıtlarıysa
Vuslat umutların damlasında, yamaçlar dik olsa da



Mustafa CİLASUN

Şimdi sana ne diyeyim!



Ben senden aksedenleri
Anlaşılmaya muhtaç melalini
Nazarlarından gizlediğin nişaneni
Dert etmekten bizar oldum, yoruldum

Hayatı baharında kuruttun
Umutların yosmalığında unuttun
Zevklerin çardağında solgun bıraktın
Ömrün devranında kahırları yüreğime ektin

Ne seni, senden gelecekleri
Kalbin yalnızlığındaki sefilliğimi
Beyhude nefeslerin sinemde ki izlerini
Sana olan hasretin hicrana kattığı şahitliğini

Korkar oldum ben sevmekten
Yüreğin şevksiz nefeslenmesinden
Gözleri fersizliğe müptela eden kederden
İstemem artık seni, halsiz bıraktığın sevgini

Ne hayatlar baharlar yaşadılar
Sensizlikte hazanlaşıyor tüm nazarlar
Ruhumu yâd ediyorlar topraktaki mezarlar
İhsandan yoksun niyazlar, neye hasret duyarlar

Hak teslim edilecek vaattir
Hakk ise zerrenin sahibi mutlak olandır
Hakikat gün gibi aşikâr olan yolun felahıdır
Vuslat ruhun kalbi nizam etmesinde ki sanattadır

Kalbi boşluk akide yozluğudur
Avuntularla arkadaşlık ihsandan arîdir
Hevesler, nefsin sürümünde nefeslenirler
Nefs terbiyesiz sefilliğinde iradene hükmedecektir

Zalim, âlimden maada halin
Hukuksuz bilginin, var olan cehaletin
Teslimiyetteki adavetin, hiddet içindedir o kalbin
Sevgiyi hak etmeyen, beyhudelikte geçirdiğin bir halin

Ana, hilkatin gereğince hissetmezse
Baba, geçim derdiyle canından da bezerse
Hoca, tegannilerle bidatlerin derdiyle nefes tüketirse
Nefesler, hissiz yürekler ve sevgiyi terennüm edemeyenlerdir


Mustafa CİLASUN

Umudun fakirliği hissedilince!



Söylemeyeceğim
Artık sana bir kelam etmeyeceğim
Senin hissiyatının serencamında serinleyeceğim

Kendi kendime
Yetmeyi bir şekilde öğreneceğim
Hicranımla gecelerin üzerinde düşleri göreceğim

Yüreğimin ahını
Kalbimin hüzün içinde hıçkırıklarını
Senden gizleyeceğim, hülyalarında yeşereceğim

Ne baharı ne ayazı
Sensizlikte nazar edilen her ayanı
Nağmelerde meşk edilen hüzzamı, hicazı, sabayı

Güftelere ram eden
Bestelerle cihana salınan hissiyatı
Mısraların rengârenk dalgalarını kalbin sancısını

Arzı mekânlar yasta
Sevdalarda ki duyarsızlar narada
Aşkın ülfeti ruhun hiç silinmeyen zarif diyarında

Yağmur yağsa da
Güneş çekilerek günü karatsa da
Umutlarım salkım saçak yüreğimle hep ağlasa da

Senin nazarında
Kalbinin duyarsız kaldığı hazanda
Atimiz zemheride ömür sessizliğin demi hicranında

Ne söylense kar etmeyecek
Ömrüm sensizlikte çürüyüp tükenecek
Aşkın sahillerinde, yalnızlığın kadriyle asudeleşecek

Nazlı çiçeğin güzelliğinde
Serabın hal iklimde ki sessizliğinde
Hasretin demiyle, ölümün güzelliğinde aşkın çilesiyle

Gam değil artık
Mezarlar içinde yok bir farklılık
Topraktır muhabbette tek saydamlık hesaptadır darlık


Mustafa CİLASUN

Hicran kuşatırken!



Dinmiyor
Zaman geçit vermiyor
Ruhum hicran içinde seni bekliyor

Sensiz
Ne sevgiyi anlıyor
Ne de sevilmenin kadrine erişiyor

Mahzunluk
Halime nüfus ediyor
Özlem bir başkalaşıyor seni diliyor

Halim
Yıllara direnip geçiyor
Çilem melalimden feveran eğliyor

Anlamayı
Aşkın nurlaşmasını
Gül kokusunun cihanı kuşatmasını

Sevginin
Nefrette ki hissin
Kalbin damarlarını kurutan sahnesi

Ruhum
Muvazene için
Akılım bahanelerimde şimdi seçim

İradem
Nefsimi ipe götüren
Bir sicim olarak yastığın yanı başında

Uykumda
Hal pencerem düşlerimle
Ne kadar artık düşünmeliyim desem de

Sensizlikte
Unutulmaya yüz tutan
Recep Şaban Ramazanla anlamlaşan an

Her gün
Nefesi tükenen insan
Ölümle raks eden zavallı candan usanan

Seni bana
Henüz doğmadan anlatan
Zamandan kaçan, iradesiyle uzaklaşan can


Ne kadar
Okusam da seni anlamak
Halime kifayet etmiyor hicranım sürse de

Kitabı celili
Mütemadiyen okusam da
Seni asırların sayfasından hissetmek zor

Seni senin
Hükmünde ki güzelliğin
Sosyal gerekçelerde ki sebebi neticenin

Vefada ki akabenin
Teslimiyette ki kardeşliğin
Husumette ki tükenen sefilliğin muştusuyla

Şefkatinle
Hamiyetinde ki sivilliğin
Ayyuka çıkan şimdilerde ki okur cahillikle

Edebin
Yaşadığı hüznün diliyle
Kuruyan dillin, ağlayan yüreğin nefesiyle

Halin bizarlığı
Ruhun seyrinde ki arzı
Ölümün insan kimliğinde anlaşılmayan acısı

Diyarların
Tasallut altında ki melalin
Hezeyanlar içinde süregelen nakaratların

Umudu
Müstekbirlere hasreden sızının
Her gün içselliğinde tarumar edilen aynanın

Senaryolar
Diziliminde ki yarışın
Mütemadiyen tebaa kalan tevekkel halkın

Duyulmayan
Haykırışı, can için kaçışı
Ölümü hiç anlamadan törenlerde ağlayışını

Nasıl anlayım
Kimden murat için meşki sorayım
Derinlerin dirliğinde, acizliğin hiçliğinde
Ben takvayı, ihsanı, ihlâsı, şahadeti kime sorayım


Mustafa CİLASUN

Baktın hale yansıdın!





Hazin
Bir aşkın hikâyesi gibi
Dertlerin hışmında kalmış can misali

Hayatın
Getirdikleri nasipti
Temaşa etmiştim sende ki asudeliği

Yoksa
Neme lazımdı hazin
Sararan yapraklardan bulurum halimi

Bir baktın
Çok uzaklardan tanıdıktın
Yüreğimin derinliklerinde çok sadıktın

Elimden
Ne gelirdi ki hislerim
Beni alıyordu ötelerin verdiği şevkten

Anlatılmaz
Müşahhas olmayan
Gerçeklerin düşündürdükleri o halden

Vaktin
Tecellisi olan yarenken
Aşk iksirinde anlam bulduğu yegânelikten

Beni benden
Halimin sakin dirliğinden
Resmedilen hikâyelerde ki aşk güzelliğinden

Almıştım
Senin sayende bir dem
İçselliğimde sökün ediyor durmayan payem

Yılara sâri
Bir yalnızlık halinden
Bir hışımla çıkarı verdin sen şimdi sevginden


Mustafa CİLASUN

Aşk içinde gizlenen ölüm!




Seherin ilk ışıkları o kadar sessiz ve asude
bir şekilde inkişaf ediyor ki yeni bir güne başlamanın
sancısını, heyecanın sunduğu yelpazeyle sinelere doluyordu.

Bir muammanın Ummanlaştığı sır perdeleri
her bir ışığın umut aşılamasıyla bir bir berraklaşıyordu adeta.

Umutlarımız var olduğu sürece,
sürükleyen bir aşkın seyri âleminde, nasibin
her katresinde nedamet halimize nüfus ediyorsa
akide merhalemizde muhakkak bir yozlaşma vardır.

Bir sabinin teslimiyetinde ki berraklık,
ruhi dirliğimizde kalbin sahibine karşı her an var olmasıyla kaimdir.

Gönül bir cezbeye muttali olduğu vakit
neyi görür, kimi dinler, neleri arzular, nelerden vazgeçer…

Aşkın namütenahi esrarı karşısında,
nefsin perişanlığı yaşamasındaki gerçeklik gibi…

Suyun dalgalar halinde seyretmesi,
sahilin sessizliğinde bir umut aralaması, martıların
durmak bilmeyen nidası karşısında, kemaninin hicran şarkısı olacaktır.

Dallar üzerinde şakıyan kuşlar,
hazanın kokusunu alan yapraklar, ayın ışığında
can hıraş serencamlar, hissiyatın yelpazesinde nükseden
nazarlarla sanki daha da anlamlılar.

Akan gözyaşları ne çok şey anlatıyor
meğerse anlama özürlü olmayanlar için.

Hislerin tanınma sürecinde melal içinde
var olan itminanlık o denli kuvvetlidir ki idrak edene!

Gelinen yaşın bıraktığı izlerde
gizlenen sırlar, ahir için elde kalan tek vesikalardır.

Ruhun vuzuha ermesini bekleyen bir güzellik,
bilinmesine rağmen bazen hoyratça, bazen bir titreşimle,
bazen alaca karanlıkta ve bazen de aşkın umutlarında kapımızı aniden aralar.

Kasların kuvveti ve kudreti nasıl bir
göstermelik ve işin gereği lüzumu hasletse,
kalbin yağlanması sağlık bakımından tehlikeliyse…

Vicdanın berraklığında ki isteklerde düşüncenin mefkûreye
dönüşmesiyle ancak mümkün olan bir değerdir.

Aşk kalbin, ölüm ruhun vazgeçilmezidir.

Zevkler bireyin kültüre göre
anlamlı kazanacağından, hevesler nedenli önemlidir.

Korkularımız ölüme bu kadar yakınken
neden gereğinden çok daha fazla önemli olan değerdir…

Karıncada, kanatlıda, sürünen güzelde,
sinede ki enenle bir muhasebe her vakit yapılınca…

Kefen senin en yakınında ki aşka
selam gönderdiğin en nadide olan güzelliktedir…

Yaşarken ölmek ve öyle çürümek,
ön yargılarla mevcut bağnazlığı öncelemektir.

O vakitler sevgi o mekânı terk eder,
şekliyet melalleri ihata ederek nefsi önceler.

Sadece lisanı aşk avuntular içinde
fırsatçılığa ve tatminliğe doğru hızla seyreder.

Ruh aldığı yarayla, kalbin karalıyla,
destanlar yazsa da sadece kadehlerin içindir.

Aşk ölümle iç içe olan bir güzelliktir,
çünkü o en yüce olan Cenabı Hakkın emridir.

Bu güzelliği bilen bilir zira bilmek bir erdemdir.
Bilmediğini bildiği halde onu gizleyen bir hederdir.

Aşk insan içindir. Nisa güzelliğin en kadim değeridir.
Onu anlamayan insani değerlerden yoksun olan biçaredir.

Toprağın özünde buluna aşka yabancı olan,
yaprağın sunduğu senfoniyi asla anlayamaz.

Kuşu kafese hapsederek,
Hürriyetten ne anladığını ayanı beyan eder.

Hak olan bir dil, sevgiyle gül, güzellikte tefekkür,
İnsan için arz edilen teşekkür aslolan bir değerken
bundan sarfı nazar etmek insan için en büyük kötülüktür...


Mustafa CİLASUN

Seni anmak halinde anlaşmak!



Seni anınca, neden içim içimi yiyor,
Yüreğim kanatlanıyor sessiz uçuyor,
Ürpertiler davet alıp seni anlatıyor,
Sürur ruhumla şevkin aşkını yaşıyor.

Şimdilerde keyifliyim cazip haldeyim,
Düşüncelerimle bereketin iklimindeyim,
Çiçeklerin adresi düşlerin seyrindeyim,
Senin aşkınla kelebeğin hafifliğindeyim.

Ne uykum kaldı nede iştahım ben aşığım,
Nesilleri hasret çektiği hazzın baharıyım,
Yıldızların uzandığı, mahın selamla andığı,
Gecelerin aydınlığı, umutlar sakağı oldum.

Yıllarca halime refakat eden hüzün gitti,
Ruhumun hicranında haykırışlar terk etti,
Kalbim ahenkleşti, sinem serinliğine erdi,
Senin aşkınla yaşamak ziyadesiyle güzeldi.

Ne kadar zamandır dilim sukut nöbetinde,
Yüreğim şarkıların nağmesinden aksedendi,
Sokakların melül yaprağı, halimin resmiydi,
Artık mevsim değişti baharın seninle şakıdı.

Hani dile gelirde beyanda taaccüp edilir ya,
Ölsem de gam değil diye sineden sökülür ya,
Aşk kendi ikliminde vuslatı insana anlatır ya,
Ruhun serencamında hevesin renkleri var ya.

Artık ne anlatayım ki sana kemani çalıyor ya,
Udun perdesinde şairin meramı anlatılıyor ya,
Aşk kıtaların ortak dilinde terennüm edilir ya,
Ölümün güzelliğinde tefekkür hali kuşatıyor ya.

Zaman belli, mekânlar ne kadar farklıda olsa,
İnsan adamlık babında hasletlere vakıf olmasa,
Nisanın toprağı şefkatin damarı anlaşılmayınca,
Aşk teranesi ayyuka çıksa sema ağlıyor bakınca.

Onun için sen sev lakin öncelikle bilincine güven,
Hamiyetin haysiyetini ötelemeden azimete gelen,
Sadakatin itminanlığında sürurunla kalbi kuşatan,
Sev dağlarıyla anlamlaşan, aşkı ruhuyla yaşayan.



Mustafa CİLASUN

Kurşuni sokaklarda!







Londra sokaklarında
Olanlardan habersiz şekilde
Dertli sineler, yol almaya devam ederler

Bunlardan ikisi
Karar almışlardır kendi aralarında

Atlamayacaklardır hiçbir
Kapıyı ve her eve sokacaklardır
Ellerindeki mukaddes davetiyeyi

Bu niyetle
Çalarlar her bir kapıyı
Ve yaparlar çağrılarını
Mütebbessim bir çehre
İle yaparlar gerekli olanı

Dedikleri gibi
Atlamazlar hiçbir haneyi
Aynen karar aldıkları gibi

Kimisinden o anda
Alırlar tepkilerini, kimisinden ise
Sonradan gelecektir davetin neticesi

Kimi için
Bu davet bir mekân beraberliği
Manasını taşırken,
Kimi gönül için de

Âhiret
Beraberliğine vesile olan
Bir tanışmanın başlangıcı olacaktır.

Küçücük davetiye
Belki de bazı sinelerin
Yamaçlarında bir kartopu
Gibi yuvarlanmaya başlamıştır bile

Çığa ne zaman
İnkılâp edeceğini kestirmek
O esnada imkânsızdır

Neyse onlar
Tohumlarını atarlar toprağa

Bakalım kaçı boy
Verip de selâma duracak
Kaçı sinesinde
Nice başağı barındıracaktır



Mustafa CİLASUN

Meftunum!






Zarafetine
Gizlediğin nefesine
Nisa kimliğinde ki edebi haline

Sabrın
Dirliğinde ki çilene
Seni sende alan zalimin çarkına

Çıkar
Uğruna solgunluğa
Çaresiz kalışına sessiz soluğuna

Naifsin
Sen payeler şevkisin
Özelsin, hususen yetiştirişmişsin

Annenin
Dilinde özlemsin
Babanın en müstesna varlığısın

Sakinsiz
Hiddet nedir bilmezsin
Hükmün sahibine iltica edensin

Anlamazlar
Senin halinden
Annesi dibindeyken vehimlerden

Doğan
Bebek ikliminden
Edebin derinliğinde ki tefekkürden

Hilkattir
Senin varlığın aşktır
Lafügüzaflar içinde ibretlik sanattır

Ak aktır
Kara beyazın aksıdır
Kebir günah için taliplisini bulacaktır

Maslahat
Kimlerin işidir
Müçtehit nefesleri çok derilerdedir

Fukaha
Şekliyet için midir
Mizan düşünen için hükmü verecektir


Mustafa CİLASUN

Vasıl olmak sabrı anlamaktır!






Evvel ahirde dil sukuta gebeydi,
Konuşmak melalin bir hasretiydi,
Sevda iklimine şevkin asudesiydi,
Aşk henüz zadeyi an’ı bekleyendi.

Kalbi serencam, aşk için bahardı,
Ruhi inkişaf bereket sağanağıydı,
Sevgi renkler asudeliğinde akandı,
Kan, hevesleri coşturan damlaydı.

Nisa, yaratılış olarak çok zarifti,
Halin dilinde edebin kanaat eliydi,
Sessiz hıçkırıklar, niyaz davetiydi,
Ağlayan gözler varlığın hamiyetiydi.

Sürekli çığırtkanlık edebin değildir,
Kanaat ikliminde habersiz solmaktır,
Nedamet aşkı kurutan bir bühtandır,
Ruh vuzuhunda istikbal anlaşılacaktır.

Mütemadiyen eksiği aramak yanılgıdır,
Şefkati anmayan kalp aşka yabancıdır,
Sevda sağanağına yağan yağmur vardır,
Toprak, en bariz yardır seni anlatandır.

Kıskançlıktan o güzel gözlerini köreltme,
Dirliğin birlik için şart olduğunu önemse,
Güveni bir kez vehimlere emanet edince,
Kanaat kaybolacaktır aşkın dile gelse de.

Ruhun özgürlüğü, kalbin sahibinde birliği,
Sadakat iklimine şart olan vefa şahitliği,
Yanılgıların lekeleri hamiyet için suhuleti,
Niyaz için sabrın seferber edilen zarureti.

Rahmet devam ediyorsa mühleti nefeslen,
Yapılan tercihlerde sen kalbinde temizlen,
Hükmün sahibinde serinle, vehme yönelme,
Sana tevdi edilmeyen yargıçlığa hiç özenme.


Mustafa CİLASUN

Ruhumun lekelerinde kaybolma!





Ne olursun artık sen bana hiç aldırma,
Kalbimin darlığında güzelliğinle boğulma,
Aşkın salkımlarında hüzne maruz kalma,
Umutların sürurunda renklerini anlasana.

Ben ruhumun lekelerinde kayboldum anla,
O nezih kalbine layık değilim ağlasam da,
Çiçekler açmaz fakir halimin hurdalığında,
Yüreğim serabın hükmüyle suyu anlasa da.

Dağların yamaçlarında naçarlığım tutunca,
Vadilerin güllerinde aşk hiç anlaşılmayınca,
Kalp sahibinden ruh ikliminden uzaklaşınca,
Üflediğim kaval nağmesi yüreğimi sardıkça.

Dilim suskunluğun sevdasında hazzı tadınca,
Kelam eğlemenin manasında Hakk solununca,
Sevda devranında hevesleri aşktan ayırınca,
Ten için uzletin, aşk için hikmeti anlaşılınca.

Biliyorum cezbe tutulmuş misali çekiyorsun,
Zahirimde husule gelen illetleri bilmiyorsun,
Nefsimin hederliğinde adamlığımı arıyorsun,
Ruhumu sefilliğinde sen bana aşk sunuyorsun.

Hasretim nizam edilecek nefsin değerlerine,
Kalbimin kurtuluşuna vesile olacak hamiyete,
Takiyyeden azade, azimetle hilm enginliğine,
Ötelerin hali kuşatan serinliğinde ki yüceliğe.

Hiç saltanatla tevazuu birlikte yaşar mı anla,
Tebasına ulufeler dağıtanla ruhsata yaslanma,
Ezberle anlamanın o farkını düşünerek sorgula,
Ruhi karmaşalık yozluğuna boğularak koşturma.

En çok bilmediklerine teslim oluyorsun sorsana,
Akıl bunun için sana tevdi edilen anlak baksana,
Gülün kokusunda deşifreyi bekleyen değeri anla,
Semadan sana nazar eden hakikatle yoğrulsana.


Mustafa CİLASUN

Siz sormakta haklısınız!





“Neden kalbimin hurdalığı,
Ruhumun lekelerden arınma umudu” diye
Merakınıza mucip olarak sual ediyorsunuz.

Bilmiyorsunuz ki bu can,
Bir zamanlar ne kadar çaresizdi,
İsyan içinde nefeslenen bir zavallı hederdi.

Kanaati hiç bilmeden söylenen,
Heveslerinin renklerinde serinleyen,
Maksadına ulaşmak için bahaneler üretendi.

Ne kıble bilirdi ne de sebebini,
İnsan kimliğinde elzem olan hilkatini,
Aidiyet zenginliğinde hissiz fakirliğin sahibiydi.

Zahir kişiliğin cazibe nedeniydi,
Suhuletin adresinden habersiz bir nefesti,
Hamiyetin çardağında bilenmeyen hissiz kefendi.

Ne bulursa yer, gününü gün edendi,
Ülfetin vuzuhunda gizlenen hikmeti bilmezdi,
Edebin fakirliğinde sırnaşık kepazeydi güler geçerdi.

Nisanın toprağından anlamayandı,
Sadece zevkinin cezbesinde soluyan kandı,
Hiddeti, şiddeti davet eden kuraklığın şakıyanıydı.

Nitelik konusunda duyarsızca bağıran,
Varlık noktasında ruhundan habersiz olandı,
Kalbi sadece kan pompalayan bir uzuv telakki ederdi.

Aşkı naralarda yâd eden bağnazdı,
Nağmelerin şevkini kaçıran ahenksiz konuşandı,
Gözyaşlarını zül addeden bir perişanlığın kollarındaydı.

Muhabbeti şamata sayan bühtandı,
Dostluğu menfaatle ilişkilendiren feverandı,
Ölümün güzelliğinden ibretin dersini almayan zavallıydı.


Mustafa CİLASUN

Ruhun dinlenmesinden sual!




Öncelikle
Hilkatini zorlayan
Marazlardan uzaklaşırdım.

Kuvvetin
Sahibine anlık kaygılarımı
Teslim ederek daha yakınlaşırdım.

Yozluğun
Veya rekabete muhalif
Solgunluğu kalbimde tutmazdım.

Halimi kuşatan
Dertleri, ziyadesine gark
Ederek hamdın kapısını aralardım.

Nebatat
Ve hayvanatın devranında
Aklın vuzuhunda ötelere doğru uzanırdım.

Dağların,
Ovaların, akan coşkulu suların
Dirliğinde nefeslenmeyi çok arzulardım.

Musikide
Sazların perdelerinden sudur
Eden tambur ve neyi bağrıma yatırırdım.

Umudun
Pençesinden düşlerin perdesini
Açarak, yalın havanın kanatlarında uçardım.

Sol yanımı bağlar
Sağ yanımdan akan gözyaşlarımın
Serencamını sayfalara anlatarak yazardım.

Aşkı kanaatle,
Sabrı dirayetle, azmi hilmin
Yumuşaklığıyla yoğurur ölümde yaşardım…


Mustafa CİLASUN

Razıyım!



Yarınların
Özlemini yaşarken
Tükenmişliğim önüme seriliyor

Görmediğim
Sevgili uzaklarda beliriyor

Yüreğime
Bir şeyler oluyor

İçim doluyor
Sakin kalbim kükrüyor

Onda bulduğum
Manalar bir sevda oluyor

Sevdiğim şarkı
Kucakladığım en son
Arzum olmasıydı tek dileğim

Yarınımın
Sanki ütopyası
Süzülerek uçan bir martıydı

İlhamımdı
Sürurla akan pınarım

Onu
Dinlediğim anlar
Hüzzam şarkının izleriydi

Elbette
Hislerimi biliyor
Sevgilidir yüreği titriyor

Kalbi
Bir nebze süzülse
Vereceğim her gülü

Her adım da
Bülbülü dünü, bugünü

Hatırladıkça
Yaşanamayan yarınları

İstiyorum ki
Bilsin
Bir sarfı nazar etmesin

Dilesin
Ve dillensin
Bir kelam etsin gülsün

Yarınların
Bırakacağı esrarını
Hiç değilse benimle çözsün

Bende görsün
Artık üzülmesin
Enginliğinde süzülsün

Sen
Solmayan
Bir gülün benzersizisin

Ne olur
Bu kez bana kızma
Anlatamam sensiz bu cana

Ürperen
Şu encamıma
Hafızanda ki canana

Ne acı,
Ne de hayıflan
Razıyım ben her cezaya

Her yanım
Dağlansa da,
Kanım durmadan aksa da


Mustafa CİLASUN

Yalnızlığın adımlarıyla!






Düşlerimin
Şafağında adımlarken

Gönlümün
Hüznün esintisinde
Yol almasına engel olamıyorum

Sahile vuran
Dalgalar sanki ötelerin
Dilinden bir şeyler anlatıyordu

Gözlerimin
Mahzun bir şekilde
Seyrettiği yıldızlar
Yüreğimdeki yanmaları artırırken

Haşmetiyle
Bir itminanlığın
Keyfini çıkartan ay

Nispet
Yaparcasına
Halime acıyarak
Hislerime umudu bahşediyordu

Adımlamaya
Devam etmeliydim

Zira
Yalnız halimden
Müteşekkil değildim ki

Bekleyenlerimin
Sinelerinde yeşerttiğim
Filizler varsa

Merak içinde
Kaybolmaları istemezdim

Alaca bir karanlığın
Hüküm sürdüğü ıssızlığın

Çardağında
Husule gelen yalnızlığımın

Her aşmasını
Acımasızca yaşıyordum

Kulaklarımı
Yumuşak dokunuşlarıyla
Okşayan

Esintinin kuşattığı
Serinlikte çok hoş bir
Keman sesi yükseliyordu

Sanki zahirin
Hükmettiği çok kalın
Avuntularından sıyrılarak

Nice aşılması
Gereken duvarların

Hiçbir
Anlam ifade
Etmeyeceğini muştuluyordu

İliklerde hissedilen
Sinelerde filizlenen bir aşkın
Ötelerden bahşedilen kudretiyle



Mustafa CİLASUN