1957 yılın da Kayseri doğumlu Mustafa Cilasun
İşletme fakültesini 2ci sınıfta,
okul heyecanı kaybolduğu için bırakmak zorunda kalır. Daha sonra ticarete başlayarak
On yıl kadar ticaretle iştigalini sürdürür.


Ulusal bir gazetenin bölge temsilciliğini yaparak yorum yapmak fiiline başlamıştır.
Aldığı olumlu bir davet ile kamuda görev yapmaya başlayan Sayın Cilasun
yönetici sıfatıyla çalışmalarını sürdürmektedir.


Yaptığı görevler itibariyle Otobüs İşletme Müdürlüğü, İtfaiye Müdürlüğü,
Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü, Sivil Savunma Müdürlüğü görevlerini yaptıktan sonra
hâlihazırda İdari İşler Müdürlüğü görevini sürdürmektedir.


İzedebiyat, antoloji, edebi defter, Sanat âlemi, Edebi meclis, Şiir ve şair dünyası,
Türkiye şairler birliği, Hikâyeler net, Aşk medresesi, İslamiyet gen, Bilginin efendisi,
Muttaki, Net forumlar, Es selam, Kalb-i mecruh, Umut yolcusu, Şiir ve şair dünyası,
şiirreal, Yazıhane, Felsefe, Anlamak, Cemaat ve benzeri olan, edebiyat-şiir ağırlıklı sitelerde yazmaya devam etmektedir…

harika eserler valla ne diyim

Duyarlılığınız ve katkılarınız için çok teşekkürler ediyorum efendim...

Seni sana anlatamıyorum!


Sen sitemle nefeslendikçe
Her kelamında hukukunu umursamayınca
Hak adına tahakkümü fazilet sanınca o vakit yılıyorum

O an halime nüfus eden şaşkınlığı
Hiçbir tarafa atamıyorum, perişanlık yaşıyorum
Sevgi adına muhabbet babında her ne varsa sıyrılıyorum

Ne pazara ve ne de mezar gitmeyi
Edebime yediremiyorum, sukutu hal ile soluyorum
Seni sana anlatamamanın sancısıyla, çaresiz kıvranıyorum

Bir köşeye çekilerek sızıyorum
Ne açlığı ve ne de uykusuzluğa asla aramıyorum
Sabır adına kanaat safhasında her ne varsa yudumluyorum

Gelirime göre bir gider diliyorum
Seni kırmamak adına sessizliğimle hep eriyorum
Serbestçe ve bir şevkle sokakları bulvarları dolaşamıyorum

Dost ve ahbaba selam veremiyorum
Çocuklarıma mahcup olmamak için çok direniyorum
Fakat tükendiğimi biliyorum hazin ki hıçkırıklarımı gizliyorum

Anladım ne yapsam kifayetsiz
Nefs nizam edilmedikçe fevkalade hal bereketsiz
İdrak serserileşmiş, akıl fakirleşirmiş, inkişaf kalbi dilermiş

Ne andan ve ne de ezandan
Sefer vakti uykuda horlarken, rızk taksimi ardan
Nasib acizliğin kadrindeyken ve rekabet bire bir hakikatken

Nefesler hizmete amadeyken
Kalbi hissediş hidayet pervazlarında beklerken
Rikkat ölçeği mutat olan bir devran iken sen çok uzaklaşırken

Sevgi iflasın eşiğindeyken
Muhabbet kurutulurken sen hilkatinle yabancılaşırken
Ben fakirliğimle kuruyan yaprağı okşarken ve hicran çağırırken


Mustafa CİLASUN

Bir yaprak ve bazen de!


Ne vakit yalnız kalsam
Hüznün refakat ettiğine şahit olurum
Bazen bir yaprak ve bazen de bir kuşun kanatlarındayım

Haz adına her ne varsa
Sinemde derlediğim uhdeler sıralanırsa
Kalan nefesim takatim için inşirah sunacaksa vuslat aşkına

Diyemem kimseye söz edemem
Halin dirliğinden serzenişlere geçit veremem
Zerrenin idrakine eremem, aşkla nefeslenmeyi beceremem

Fakirliğimin sağanağında demlenir
Ötelerin serinliğiyle keyiflenir kalbimi dinlerim
Vicdanımla yüzleşirim, ruhi lekelerimle iç içe hiçranileşirim

An zamanda ve sayfalarda
Nefeslendiğim hak adına her ne varsa ortada
O vakit iflas eden aklım yasta, ruhum kendi serencamında

Hıçkırıklar boşalsa da ne fayda
Kuşkanatsız, yaprak dalsız, kalp duyarsızsa
İnsan hilkatinde aşk yaşamak haksa, idrak sanatı muratsa

Kuşatan bağnaz soluklar arasında
Zanlar kaybı zamanlar olsa da anlaşılmayınca
Âdemi hakikati bekleyen hazin hesap karşısında korku varsa

Emin olmak çok uzaklardaysa
Sevgi hasredilmeyen masrafsız ve hilafsızsa
Enaniyet iradeyle anlam bulan bir mantıksa, ar buharlaşınca

Edebi hal dışlandıktan sonra
Kelam, kemaliyeti hasretle yudumlayınca
Haz, zevkin ihatasında kalınca, onur varlık için kanıksanırsa

Haysiyet sefilliği karşımda
Resmedilen biyografiler ne kadar zengin olsa da
Kul olmak ekseninden çıkınca, hak rızası aranmayınca acıyla


Mustafa CİLASUN

emegınıze ve de yuregınıze saglık...
tesekkurler

Eyvallah, çok teşekkürler ediyorum, sizin içinde diliyorum...

Varlık hiçlik içinde hilmdir!


Sen halinle salınırken
Derinliğin dehlizlerinde nefeslenirken
Kimliğin nisa zarafetine muhtaçken hıçkıramazsın

Ne kadar çırpınsan
Zan ve nedametlerini ortaya saçsan
Hak ve hukuk namına yoğrulmadan bağırsan yersiz

Nedensiz nefes olmaz
Dil kemale ermeyince ifşa sorulmaz
Kan hükmetmeyince idrak iradeye asla dayanmaz

Kim kimden niteliklidir
Bir düşün, bunun ille yet ölçüsü nedir
Vasıf kim içindir ve sıfat neden kanda endekslidir

Varlık hiçlik içinde hilmdir
Tevazuu dergâhında hissedilen bir ilimdir
Meşveret ne içindir, muhabbet kimler için ferdir

Sevda, ar içinde gizlidir
Aşk, inşirah için vesileyi sahifedir
İrade, insan kimliğine amadedir ve tercih senindir

Bilgi olmadan nizam olmaz
İdrak anlaşılmadan hakikate ulaşılmaz
Sadece akılla mübaşir olunmaz, vesileler boşanmaz

Hikmete ram olmak hazdır
Derinliğinde kaybolmak ancak tamahladır
İrfan sahibinde anlamlaşmak kalbin için fütuhattır

Ne rasgele seril
Ve ne de ulu orta mekânlarda geğir
Sanma, kimseye kanma, uykuyla sarsılma o an gelir

Rüyayı her canlı görür
Lakin insan olan ibret alarak yürür
Yürek kalbe endekslidir ihsan erbabı yakından hissedilir


Mustafa CİLASUN

Nedenlerde nefeslenince!


İnsan olmak
Erdemi kuşanarak solumanın yoğunluğudur
Fetret, insanın halinde sudur eden acizliğin sonucudur

Canı hakir görmek
Nefesin idrakinden azade olmanın sancısıdır
Yoksa bahşedilen kalp hilkatiyle barışık bir kazanımdır

Akıl insan için andır
An, zaman içinde olgunlaşmanın kıvamıdır
Vicdan insan için bembeyaz ve hiç lekelenmeyen sayfadır

Kan beyinle alakalıdır
Yürek bu amaçla dalgıç olan pompadır
Muhabbette hem hal olmak vardır, sevgi ise ilk adımdır

Merak zekânın mihengi
Nizam etmek ise kemaliyetin perdesidir
İraden tercihlerinde seni hesaba çektiren bir neticedir

Gülmek kalple işliktir
Sırnaşıklık edep haricidir, insan neticelidir
Kınamak, maziyi dışlamaktır yaşanmadıkça mantık farktır

Ana sütü vicdan mesabesindedir
Baba hakkı kimler için muvazene dirliğidir
Çocuk sevginin adı, şefkatin tarifi, hamiyetin ahengidir

Nisa kimliği fevkalade azizdir
İnsan, adamlık adına nefeslenen değerdir
Fevrilik hafifliktir, şekliyet hamaset sahifesinde yeistir

Aşk çile içinde gizlenen
Sevda hasretiyle demleten kalbi feyzindir
Ne zevk ve ne de hevesin şubelerinde bereketlenmeyendir

Gülün renklerinde
Dikenin hikmetinde var olan güzelliğinde
Sabinin gamzelerinde, sevginin beşiğinde fedakâr nefestir


Mustafa CİLASUN

Gün ışımadan!


O an çok çaresizdim
Suskunluğa mahkûm olacak kadar halsizdim
Kime ne diyebilirdim, terennüm ettiğim derdin esiriydim

Babam hayli saftı
Anam mutfak adına mütemadiyen kaygılıydı
Yokluk yanı başımızda, hicran her zaman karşımızdaydı

Maaş vakti gelince
Münhal olduğu üzere babam hiç bulunmazdı
Anam sabaha kadar uykusuz kalır ve beni de uyandırırdı

Gün ışımadan
Çarşıda ne kadar sabahçı kahve varsa bakardık
Korkuyla barışık yaşardık, henüz okul başlangıcına uzaktık

Ne derman vardı
Ve ne de binecek bir vasıta için karşılık vardı
Soğuk ve kaygı, korku ve ön yargı bir telaşla yanımızdaydı

Bu o kadar acıydı ki
Babam namına sinemde buharlaşan bir sancıydı
Aile niye vardı, efrat kim için kutsiyet cenahında hayâydı

Çok susamıştım
Yürümekten bizardım lakin anneme söylemezdim
Onun hicranını artırmamak adına çaresiz sukuta geçerdim

Aramak nafileydi
Yorgunluk her halimizde serzenişlerin habercisiydi
Annem nedameti davet ederek bedduaların refakatindeydi

Ne sıcak bir ekmek
Ve ne de hasreti çekilen bir yudum çay bulunmazdı
Her zaman denesiz çorba ve bir haftalık pişen ekmek vardı

Babam maaşı bitirince
Arkadaşlarının tavsiyesiyle bir âlemin keyfiyetinde
İki gün sonra karşımızdaydı, lakin ne para ve ne de ar hardı


Mustafa CİLASUN

Heves nefese muhtaçken!


Bir karar aşamasındayım
Söz vermenin sevdasından hayli uzağım
Ruhumun bizarlığında, kalbimin sancısıyla hicrandayım

Yoksa kendime mi yabancıyım
Muvazene bakımından neden çok kurağım
Hakikat namına duyarsızlığım, öte kaygısında hazanım

Dikkat kesiliyorum
Etrafımdan şefkati sorguluyorum
Hamiyetli nefesler hani nerede? Hayli merak ediyorum

Her nasihat niyetle
Niyet idrake muhtaç bir hal içindeyse
Nasip ve tesir ancak hak gerekçesiyle hakikatin sesiyse

Yarım asır geçti gitti
Kim kimlik için hazin dertlerin eşiğindeydi
Kişilik hangi gerekçelerle nitelik için fazilet telakki edildi

Sadakat ve vefa eridi
Kimin derdi kimler için ecrin tesirindeydi
Nefisler tüketime yönlendirildi, kalbi hissediş ar içindeydi

Arz sevgide iflas etti
Naz kim için dertti, haz zevk için hedefti
Lakin ömür süreli, idrak ders almak için fevkalade elzemdi

Ne aşkı
Ver ne de sevdayı hakkıyla anlayamadık
Kim ne derse ona yakinen inandık, fakat takatsiz yol aldık

Ne adamlıkta
Ve ne de nisa edebinin korkuluklarındaydık
Bizler ancak pervazlarda soluk aldık, manadan çok uzaklaştık

Tamahkâr olduk
Ar adına her ne varsa edeple kuşanamadık
Vefayı anlamadık kelamı anlamıyla okuyamadık ve çok yorulduk


Mustafa CİLASUN

Sabrı yudumlaman ne hazin!


Hüznüm yüreğimi dağlasa da
Her yanımı ızdırap kuşatsa da biliyorum
Hicranın refakatiyle itiraf ediyorum seni hak etmiyorum

Senin edebin
Ve hasrettiğin hilmin karşısında eriyorum
Gözlerinden boşalan yaş karşısında fevkalade ağırlaşıyorum

Başımı kaldırarak
Ne cadde ve ne de sokaklarda adımlıyorum
O an yalnızlığımın ayazlarında mütemadiyen hayıflanıyorum

Mağdur olman
Sukut içinde sabrı yudumlaman ne hazin
Kalb titrerken, hissiyat hazanın solgunluğuna duçar olurken

Anlamak bu kadar zorken
Aşk kendi ikliminde vicdanı davet ederken
Nutkum dururken, halim fakirleşirken sen sessizliğindeyken

Ne kadar tebessüm etsen de
Ser verip hiçbir sır vermesen de
Hicranı nefeslerin hakikati ifşa ederken kalbim yalnızlaşırken

Beyhude bir uğraştayım
Zaman içinde an’a muhtaç şevksiz yolcuyum
Sensizlik karşısında, yokluğun gelince aklıma fırtına başlıyor

Kalbim daralıyor
Zihnim bulanıyor, hissiyatım sancıyla titriyor
Seni dinlemek, halinde filizlenmek ve dirliğinde hazza erişmek

Ne kadar mümkün bilsem
Varlığımı hasrederek fakirliği terennüm etsem
Çileyle şevke erişsem, aşkın ikliminde yeşersem seni hak etsem

Hasreti demlesem
Ney dinlerken kendimden geçmeden durabilsem
Edebin toprağında, bereketin kuşağında kalbine sevgimi sersem


Mustafa CİLASUN

Ses ve tüketilen nefes!


Görmek adına görmüyor
İşitmek adına duymuyor olmam vakıaydı
Nefes almak, an içinde tefekküre dalmak çok uzaktı

Yaşamak adına
Bir şartlanmışlık varsa açıkça karşımdaydı
Resmedilen biyografiler, sanat anlamından kaçamaktı

İhtar edilen
Ömürle sahifelere serdedilen an ve zaman
Akıl ve ihsan, idrak ve zan, tecessüsle çok perişandı

Hilkate yakın olan
Ancak tahkik kabiliyetiyle anlaşılacak olan
Kalbi hissedişlere ihtiyaçlı bulunan fakirlik yanımdaydı

İrfan adına ne varsa
Ya raflarda veya çok uzaklarda kalandı
Anlamak kim için, hakikati kuşanmak niçin bilinmiyordu

Her ses ve tüketilen nefes
Gerekçelerinden yoksun kimliğindeyken
Hissetmek, kalbi nefeslenmek ihsanın dirliğine erişmekti

Lakin kim kaybetmiş
Ne derler kaygısı sineleri ihata etmişti
Kalp sahibinden uzaklarda çok bizarken, nefs harı yaşardı

Acınmak kim için ardı
Geçirilen zaman idrak için bir sancıydı
Ruhum kendi serencamında hazandı, kime neler anlatılacaktı

Ne mezarın zarafeti
Ve ne de toprağın bereketi kurtarmayacaktı
Kefen her ne kadar beyaz olsa da kalbim lekeleriyle anılandı

Utanmak evet haktı
Lakin umut gerekçeleriyle anlam bulan vuslattı
Haşyet her yanımı kuşattı, yine hüzün içinde titremem başladı


Mustafa CİLASUN

Alıp götüren zaman!


Yine alıp götürmüştü
Sessizliğim nüksederken dirliğime
Tefekkür ile hal ikliminde irfanı sahifeler nefeslerde

Bir zamanlar
Seher ne kadar hazzı mukadderatmış
Rızk taksimi an içinde zamanmış, âdemi adamlık hasmış

Nisalar
Sukutun edebinde kanaatle naif armış
Nedamet çok uzakmış, muhabbet fevkalade bir sanatmış

Kıraathaneler
Meşveret adına usta nefesler erenmiş
Kitabı celil hakkıyla kıraat edilen anlamına erişilen fermiş

İyilik adına ne varsa
Takva ihsanın yanındaysa hasredilirmiş
Mürvet yalnızca evlilik adına zikredilmeyen bir enginlikmiş

Müezzin şerefeden seslenirmiş
Okunan ezanlar ne kadar tesir edermiş
Hasretle diğer vaktin ezanı beklenirmiş sohbette zenginmiş

Milli birlik
Ve tarihi kimlik iftihar vesilesiymiş
Reddi miras azınlıkların hakkı bile değilmiş, kimlik değişmiş

Efrat hastalık nedir bilmezmiş
Kâinatı kebir sabırla terennüm edilirmiş
Şayet varsa bir dert her nefesin mücadelesiymiş mazileşmiş

Hassaten aşiyan sevilirmiş
Her hanenin güzelliğinde şefkat eminmiş
Vicdanlar netmiş, ihlâs hedefmiş, takva ise azimete esirmiş

Gidenler hicran içindeler
Kalan nesiller kimliğinden habersizler
Mana ikliminde fersiz gözler, şura adına solgundur nefesler


Mustafa CİLASUN

Kan revan içinde nefeslenince!


Gecenin bir yarısında
Çığlık çığlığa sesler geliyordu kulağıma
Gelen nefesler nisa soluğu olunca, irkilmek var ayazda

Asla duramazdım
Her ne olacaksa kayıtsız kalamazdım
Çığlığın serencamında boğularak, katiyen uyuyamazdım

Yalın ayak koştum
Sesin geldiği istikamete yoğunlaştım
Soluk soluğa kalmıştım, ruhen daralmıştım ve yaklaştım

Şahit olduğum
Hazin manzara karşısında çok şaşırdım
Kan revan içinde yaşlı bir kadın ağlamasıyla dağılmıştım

Olay mahalline
Henüz intikal ettiğimde giden taksiyle
Bir kargaşa içinde gariplikler zuhur ediyordu fark ettim

Teyzeye yaklaştım
Ve aceleyle yanına çömelerek sordum
Ne oldu, nasıl gelişti deyince zavallı teyze takatsizliğiyle

Ağzından gelen köpüklerle
Fevkalade yaralanmış kalbi hissedişlerle
Açziyetini ve nedametin asliyetini hamiyet için anlatıyordu

Teyzenin beyi rahmetlik
Oğlu vatan sathında görev itibarıyla askermiş
Sahiplenen kimse olmadığı için kızının eski kocası azmetmiş

Yanına üç beş kişi almış
Ve gecenin geç vaktinde kapıya hışımla yüklenmiş
Zavallı teyze ve kızı da şaşkınlık içinde korkuya iltica etmiş

Ne kadar direnseler de
Asla kifayet etmemiş, darp edilerek tekmelenmiş
Direnç o kadar şiddetliymiş ki peşinden bıçak darbeleri gelmiş

Ve kız sürüklenerek
Üç beş kişiyle arabaya bindirilerek götürülmüş
Zavallı teyze ortalığa serilmiş, kan revan içinde nefes tüketmiş

O an gözüm komşular aradı
Fakat adeta herkes kendi uykusundaydı
Hissetmek ne kadar yakındı, an kim için imtihandı hayâ kaldı mı?

O zamanlar
Ne telefon çok yakındı ve ne de araç
Karakol dahi çok uzaktaydı, lakin koşmaya başlamıştım çaresiz

Nihayet soluk soluğa
Karakola intikal etmiştim ve nefeslenirken
Masanın başında hayli göbekli ve yaşı kırk beş çıvarında bulunan

Görevli memur baktı
Bir taraftan haşlanan yumurtaları soyarken
Bir taraftan da fevkalade manasızca beni derinden süzüyordu

Tam anlatmaya başlarken
Telaş içinde ki nefesimi nizam ederken
Duyarsızlığın ve beklide sıradanlığın garipliğiyle karşılaşmıştım

Bildiğimi hikâye edince
Memur sen gördün mü bıçaklama olayını dedi
Hayır, ama bıçaklanan teyze kan kaybediyor ve o anlattı dedim

Ve zorla götürülen kadını anlattım
Tamam, siz gidebilirsiniz deyince çok şaşırmıştım
Garipliğe hiçbir anlam veremeden ibretle bir kez daha bakmıştım

Kendi kendime hayıflındım
Emniyet adına, can, mal, nesil, din derken
Görevli memurların idrake hasret kaldıklarını görürken ağlamıştım

Solgun bir vaziyette
Kapımı açtım ve serzenişlerime sayfa açtım
Devlet adına, insani haslet babına, eğitimin yozluğuna uzanmıştım

Gecenin karanlığında
Kurşunsuz namlılar umut olacaksa orada
Hak ve hakikat adamlıkla ilintili sıfatsa, mana desiseler yozluğunda


Mustafa CİLASUN

Ağlamak Hakkı anmaktır!


Neyleyim kendimi alamıyorum
Dağlanan dertlerimin sevdasıyla ağlıyorum
Aşk için ey hak diyor, niyaza avdet ederek nefesleniyorum

Ne derdi dert ediniyorum
Ve ne de sevda için halimi hazır hissediyorum
Hoyratlığımla daralıyor, kalbi hissedişler sancısını yaşıyorum

Biliyorum fevkalade hamım
Âdemi has olmaktan maksadım tahkike uzanırım
Yalnız aklın kifayetsizliğini anarım, istişare için hep aranırım

Bilmek, bilginin edebini hissetmektir
Bir tevazuu ile nefeslenmeyi becermek için elzemdir
Görgü kalbin, hissediş arın, sabır kanatın hasatında aranandır

Zayiat hakkı anmak için andır
Hareket ve kuvvetin gerekçesi nefeslerde hardır
Ecrin karşılığında ne vardır, vuslat hakikatin taranmasındadır

Uzuvlar kendi hilkatine meyleder
İrade insan kimliğinde neden hesaba amadedir
Nefs asla nankör değildir, nizam edilirse hizmet için şevktir

Suçlayan can kendini tarasın
Nedamet içinde solumadan Hakkı bir ansın
Hayır, nerededir, hikmeti sebebi nedir, bilmeden haykırmasın

Kim ne yaparsa yaşamadan gitmez
Rızkı tükenmeden nefesleri takatsizliğe erişmez
Kalp inşirah içinde yenilenmez ve ruhu bizarlığına asla doyamaz

Nesilden nesle tekabül eder
Keder, heder olmayı niçin davet eder
Ne derlere kim avdet eder, kalp sahibiyle ancak itminana erer


MustafaCİLASUN

Senden söz ederken!


Biliyor musun?
Senden arta kalan anlar
Her nedense geçmez oldu şu zamanlar

Değişir oldu
Meraklar halde saklananlar
Yavaşladı birden o çok hızlı akan kanlar

Öyleydin
Sanki sen hoş bir mefkûreydin
Hülyalar içinde yaşanan en güzel haldin

Ahengin
Sembolü nağmelerinde sesiydin
Biryanımın dinmeyen sancısı sevdasıydın

Artık ne
Bağlarda ne dağlardaki yamaçta
Kalmadı heves bakmam kanat çırpanlara

Semada
Uçurtmalara o kelebeklerin ahına
Yılanların kahrına dağlarda duyulan figana

Bir sevda
Muştusuydu gönlümü dağlayan
Durmadan hicranı yaşatan hali koymayan

Kaderin
Nakşedeninde nedametle soluyan
Beni hale koyan aşkların öznesine anlatan

Mızrapların
Nefesinde ki hüzzam nağmede
Sazendenin sinesinde anlam bulan güftede

Yaprakların
Bir züht ile şakıyan esintilerinde
O aşklar ki hal dilinde kuvveti kudret elinde

Güzellik
Senindir, o ten ki aşklardan beridir
Aşk mana meşkiyle yaşanacak ne güzelliktir

O özveridir
Ayaklar altına haz ile serilmektir
Kudretin dilidir, hayatın sebilidir o bilmecedir



Mustafa CİLASUN

Dilim sukuta geçerken!


Solsun
Yeter ki senin aşkın ile ruhum
Biliyorsun ki nihayette ben aciz bir kulum

Aşk
Seyrin de, haz almaktır umudum
Mana meşkine hasrolmak olacaktır muradım

Dili halim
Kalbimin önündeyken acizim
Arkasında seyri bilirse tefekkürü hedeflerim

Neyi
Düşüneyim hakikati nerden bileyim
Ne kadar bedbin bir bencileyim şimdi neylerim

Soluduğum
Her nefeste bahşedeni bilirim
Ondan habersiz ben kimim neyi kimden dilerim

Maksut için
Bilenir dillenirim hem serilirim
Aşk için hemfikirim o yolu bilene çok imrenirim

Ne yapsın ki
Canlar cananlar aşkı tanıyanlar
Kalp için bir vuslattı,r aşkın hazzıyla yanarlar

Hak rızasıyla
Şakıyan kuşlar açılır her kapılar
Mevcudatın sebebini idrak ederek sabahlarlar

Can ki veren için
Ahdi bilecek bir mürüvvettir
Hakikatlerden habersiz canlar için bir külfettir

Aşk bu canlar için
Bir zevktir beden sentezidir
Aşk ruhların en vazgeçilmezi hayatın öznesidir


Mustafa CİLASUN

Gözlerim seni ararken!


Gönlüm
Bir hüzün içinde çırpınıyor
Çaresizlik hükmünü hep sürdürüyor

Hicran
Yine hicran melalime soluyor
Hal bırakmıyor nedamet alıp gidiyor

Hicran mı bu
Aşkın sonu sen bir söyle
Dalgın bakıyor fersiz gözler seni özler

Dilimde ki
Tükenmez ahu figan heceler
Kim bilir ki nereye kadar feryadı döker

İçim
İçime de sığmıyor artık halim alık
Sanki Ummanlarda çaresizdir bir balık

Halime
Yansıyandır tevekkeli bir saflık
Nerde sünnetullah önceleyen uyanıklık

Kader
Kimin derdidir beşer ki hep sızlar
Nasipten kalkanlar o hedefle buluşanlar

Gayeyi
Hilkat için konuşan ona koşanlar
Canı cananı yâri bağışlar hazda kalanlar

Ne kadar
Dalgın olsam sana kanmasam
Sana zahiren bakamasam halde kalsam

Mana için ki
O gölgende hep umutlansam
Hasret kalsam özleminle yansam kansam


Mustafa CİLASUN

Hazan aşkı resmederken!


Hayatı
Anlayarak yaşamak
İçin yaratılmıştır her bir tüketilen nefes

Sır perdesi
Aşkın sebep sonuç ilişkisi
Ve onun enginliğe yaşanan merhalelerini

Bir sevdanın
Coşkusuyla solan gülleri
Alıp götüren yel misali can içindeki kederi

Hilkatin
Sebebiyken serdedilen
Sevginin katlarını yudumlarız biz haz alırken

O zaman
Yaklaşırken kuşatır hissiyatı
Sessizce bir paniğe geçit vermeyecek sevdayı

Vefayı
Görmezden gelmeden
Seni beni öncelemeden aşka sürurla giderken

Kuşkuları
Hiçleyip dikkate almadan
Duyguyu kudretin kuşattığı anlaşılmadığı zaman

Merak içinde
İçselliğe salınırken ve o an
Seni senden alan kendine katan en anlamlı zaman

Katrenin
İzlerinde hali haşyeti salan
Kalmıyor hiçbir hükmü anlık hazlarda yaşanan zan

En mücehhez
Kıldığımız savrulduğumuz an
Ne derlerle avunduğumuz zahir algılarımızı varken

Kuşatan esrar
Perdesinde ki meçhul adımımız
Hiç tahkiki öncelemeden herkes göç misali giderken

Aşkın izlerinde
Nefeslenir sevdaları itiraf ederken
Bir aşkı ilahi kuşatmasında her bir şey yenilenirken

Yepyeni anlamaları
İçerirken o beni bir hanif yaparken
En sevgiliyle nazarın hazzıyla bakarken onu anarken

Hiçliğin figanında
Sefilliğin ahında zahiri aşka bakarken
Anlamlar içinde ki manayı terennüm ederek yaşarken


Mustafa CİLASUN