Son mesaj - Gönderen: Recep Ergin - Salı, 01 Kasım 2011 23:40
Sitemizin yeni hali www.gumushane.gen.tr/v2 adresinde test edilmektedir. Lütfen belirli aralıklarla ziyaret ederek, yaşadığınız aksaklıkları ve önerilerinizi admin@gumushane.gen.tr adresinden veya buradaki formdan bize bildirin.
Gümüşhane'nin bereketli topraklarında tarihler 1932'yi gösterirken Bağlarbaşı Mahallesi'nde yılın ilk ayının tam ortasında Numan Efendi'nin torunu ve Ziver Bey'in oğlu olarak dünyaya gözlerini açtı. Belki de ilhamını ondan aldığı amcası Âşık Hıfziya'nın deyişleri ve şiirleri minik dimağında yer edinmeye başladı.
Gümüşhane'nin en eski eğitim yuvalarından olan Fevzipaşa İlkokulu'nu bitirdikten sonra 1944'de Erzurum Yapı Sanat Okulu'nda parasız yatılı okudu. İki yıl okuduktan sonra hastalanması üzerine 1946'de Gümüşhane Erkek Sanat Enstitüsü Torna Tesviye Bölümü'ne nakil geldi ve 1951 yılında buradan mezun oldu.
Ankara Astsubay Okulu'nu kazanarak 1952'de astsubay oldu. 4 yıl görev yaptıktan sonra sağlık nedeniyle ordudan ayrılarak Devlet Su İşleri'ne girdi ve Hidrolog oldu. 1959-1963 arası DSİ'de çalıştıktan sonra Eskişehir'e atandı ve 1963-1970 arası burada görev yaptı. 1970 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti. 14 yıl ABD'de çalıştıktan sonra vatan hasretiyle Türkiye'ye döndü. 1984 yılından beri İzmir'de ikamet etmektedir.
14 yaşında şiir yazmaya başladı. Amcası Aşık Hıfziya'dan etkilendiği için şiirlerinde Hıfzi mahlasını kullanmaya başladı. Şiirleri genellikle halk şiiri (Âşık) tarzındadır. Yurt özlemi ve aşk üzerine yazılmıştır. Şiirlerini 1983 yılında "Çağlayan Çağlarım" adlı eserinde topladı. Haziran 2004'de kitabın ikinci baskısını yaptı.
Şiirlerini kendi deyimiyle;
"Çocukluk çağlarımın gençliğe dönüştüğü yıllardan, bugüne kadar geçen boş zamanlarımı değerlendirmeye çalışmak amacı ile yazmış olduğum bu şiirlerim, ilk satırından son satırına kadar bir iddia taşımaktan uzak olup, bir anlık duygularımın benliğimde husule getirmiş olduğu ilhamların bir tezahürüdür "der.
Hayatı yurtiçi ve yurtdışında çilelerle yoğrulan Çetiner; duruşu, merhameti, dürüstlüğü ve milliyetçiliği ile tam bir Gümüşhane profiline sahip bir değerimizdir. Gümüşhane'nin yetiştirdiği ve bugün dahi özlemini duyduğumuz o asil kaynaklarından beslendiği aşikârdır. Öyle ki 81 yıllık uzun aslında kısa sayılan ömür hikâyesinde tamamen doğrunun ve mazlumun yanında yer almıştır.
Onun hiç bilinmeyen ve bilinmesini de istemediği o asıl yönüyle bu Gümüşhaneli değerimizi tüm Gümüşhane'nin "değerlerimiz yaşarken kıymetleri bilinmelidir" düsturundan hareketle eski ve yeni neslin tanıması gerektiğine inanıyorum. Hayatının adeta özünü vurgulayan ve benim ona ulaşmamı sağlayan "Çağlayan Çağlarım" adlı küçük ama mütevazı eserini görmemle başladı onunla hasbıhalimiz.
Vatan ve bilhassa Gümüşhane sevdasıyla yazdığı şiirleri çok eskilerden köy odalarında babamın dizleri dibinde dinlediğim deyiş ve cönklerin tadı ile eşdeğerdi. O şiirlerinin tılsımında hayaller ötesine doğru seyrüsefer ederken bir gün çalan telefonumda onun o müşfik ve insanı derinden etkileyen sesiyle tanıştım. Yazdığı bir şiirini telefonla benimle paylaşması apayrı bir lezzet apayrı bir güzellik ötesiydi. O an yanında olmayı ve ellerine sarılmayı hayal ettim.
Ve nihayetinde geçen yıl ata yurdu Gümüşhane'ye değerli eşleri Gökçen Hanımla yaptığı ziyareti sırasında tanıştık, kaynaştık. Ağzından çıkan her sözü bir küçücük nüansını kaçırırım endişesiyle adeta hafızama kaydettim. Memleketine bu kadar aşk derecesinde bağlı ve bu memleketle rabıtalı bir başka insana rastlayamadım.
Doğduğu ve hayat bulduğu bu mahrum kentin insanlarına karşı bu kadar müşfik yaklaşan bir başka ikinci kişiye rastlamak mümkün değil. Maddi anlamda varsıl olmasa da gönül anlamında okyanuslar büyüklüğünde ki muhteşem kalbi ile tüm servetini bu aziz memleket için feda edecek kadar cömert.
Üstadım. İyi ki tanıdım sizi. İyi ki aynı kentin coğrafyasının birer nişanesiyiz. İyi ki varsınız ve Allah sizlere sağlıklı nice ömür versin. Ellerinden öpüyorum.