Radikal Gazetesi Spor editörü ve aynı zamanda www.yerelfutbol.com site sahibi Efkan Bucak 29 Ocak 2010 tarihli Radikal gazetesindeki köşesinde İstanbul Gümüşhanesporumuzun hakkını ve başarısını kaleme aldı...Yazı aynen şu şekilde;
Bir takım maç oynamadan şampiyonu belirleyebilir mi? İstanbul’da bunu başaran bir takım var: Rumeli İdman Yurdu. 1. Amatör Küme 8. Grup’ta sezonu ikinci sırada bitiren İstanbul Gümüşhanespor’un teknik direktörü Şeref Ayer’le görüşmemizde, Şeref hoca oldukça tepkiliydi, zira şampiyonluğu averaj hesaplarıyla kaybetmiş, buna da ligden çekilen Rumeli İdman Yurdu neden olmuştu!
Peki nasıl oluyor? Ligin ilk yarısında Rumeli İdman Yurdu’nu şampiyon Halide Edip Adıvarspor (HEASK) 7-0, Gümüşhanespor ise 2-0 yeniyor. İkinci yarıda HEASK, Rumeli İdman Yurdu’nu 8-0 mağlup ediyor. Daha sonra küme düşmesi kesinleşen Rumeli, bitime birkaç hafta kala ligden çekiliyor. Peki ne oluyor? Gümüşhane, Rumeli maçını son hafta hükmen 3-0 kazanmış oluyor. 8 gol averajıyla şampiyonluğu yitiriyor. Kapanmayacak bir fark değil zira Süper Amatör Küme’de 13-1 biten maç bile var. Tabii belli olmaz, maç oynansa 1-1 de bitebilirdi, Rumeli de kazanabilirdi ancak böyle pisi pisine şampiyonluğun gitmesi kötü elbette.
Bu nedenle amatör kulüp yöneticilerine büyük görev düşüyor. Takımlarını şaibelerden, söylentilerden uzak tutmak için her maça çıkmalarını ve centilmence, terlerinin son damlasına kadar mücadele etmelerini sağlamak gerekiyor. Tabii futbolcu kardeşlerimiz de her halükarda sahaya çıkmalılar.
Ligden veya sahadan çekilmek ciddi bir olay, zira bazen rakibinizin tüm emeklerini çöpe atıyorsunuz. 2002’de 3. Lig terfi maçları Bursa grubunda Kocaeli Harb-İş’le İstanbul Bayrampaşa 0-0 berabere kalıyor. Sonra Bayrampaşa, Biga Adaspor’u 6-0 yeniyor. Son maç Harb İş-Biga Adaspor arasında. İlk yarıyı Harb-İş 4-0 önde kapatıyor, farka gidecekler belli. İkinci yarıda bir pozisyonda hakeme kızan Biga Adaspor takımı sahadan çekiliyor! Böylece Harb-İş averajla eleniyor. O gün Adaspor’un kafasına göre sahadan çekilmediği, başkalarının ‘gaz’ıyla hareket ettiği söylendi durdu. Her ne olursa olsun sorumluluk sahibi bir takım, hakeme kızsa dahi sırf rakibine saygısından maça devam etmeliydi. Benzer bir şekilde Kocaeli temsilcisi Çubuklu’nun terfilerde ilk maçta farklı yenildikten sonra ikinci maçı oynamadan döndüğünü anlatmışlardı bana. Böyle olunca ikinci maçtaki rakipleri hükmen 3-0 geliyor ancak averajla eleniyorlardı.
Hiç unutmam, zamanında Radikal olarak İGDAŞ’ın bir turnuvasına katılmıştık. Gazetede çömez sayılırım, takımın yarısını tanımıyorum... Neyse 16-5 mağlup olduk (Kalede ben vardım. Kötü bir günümdeydim kabul ama 10’dan sonra gelenlerin çoğu ikiye tek pozisyonlardı, söylemeden edemeyeceğim). Ben yine de ikinci maça çıkmaya hazırdım, sayfa operatörümüz ve golcümüz Bilal de hazırdı ancak takımın geri kalanını bir türlü toparlayamadık. İlk maçtaki hezimet herkesin keyfini kaçırmıştı belli ki ancak çekilmeye mazeret değildi, ama çekildik. Bu benim hiçbir zaman içime sindiremediğim bir şey oldu.
Futbolda artık atılan bir gol, alınan bir puan çok önemli. Camiaların, takımların futbolcuların kaderi bunlara bağlı. Bu nedenle sahaya çıkmamak, ligden çekilmek gibi şeyler olmamalı. İmkânsızlık asla mazeret değil, zira parası olmayan, her maç fark yiyen, zoraki kalecisiyle 11 kişiyle sahaya çıkan takımlar var. Burada esas olan insanın rakibine, yaptığı işe, en önemlisi kendisine olan saygısı.
