Bugün 10 Kasım…
Takvimlerden bir yaprak daha eksildi sanmayın. Bugün, bir milletin yüreğine tarifsiz bir özlem düşen, gözlerinin uzaklara daldığı, boğazında bir düğümün büyüdüğü gündür.
Saat dokuzu beş geçe…
Sirene karışan sessizlikte yalnızca bir ülke susmaz; bir milletin kalbi aynı anda atmayı, aynı anda özlem duymayı hatırlar. Kimi gözlerini kapatır, kimi başını eğer, kimi içinden sessizce bir isim geçirir: Mustafa Kemal Atatürk…
O isim ki karanlığa teslim olmuş bir millete umut, umutsuzluğa mahkûm edilmiş bir vatana gelecek olmuştur. Yorgun bir halkın içinden çıkıp o halka yeniden ayağa kalkmayı öğretmiştir. Bir milletin kaderinin başkalarının ellerinde değil, kendi iradesinde olduğunu göstermiştir.
O, yalnızca bir savaşın kazanılmasına öncülük etmedi. Bir milletin yeniden doğuşuna imza attı. Küllerinden bir ülke, esaretten özgürlük, karanlıktan aydınlık çıkardı.
Bize bir vatan bıraktı. Ama yalnızca üzerinde yaşayacağımız toprakları değil; uğruna çalışacağımız, koruyacağımız, geliştireceğimiz bir Cumhuriyet emanet etti.
Kadınların özgürce yürüyebildiği, çocukların umutla büyüyebildiği, gençlerin hayallerinin peşinden gidebildiği bir ülke düşledi. Bilimin ışığını, aklın rehberliğini, eğitimin gücünü işaret etti.
Belki bugün aramızda değil… Belki sesini duyamıyor, gözlerine bakamıyoruz. Ama fikirleri hâlâ yolumuzu aydınlatıyor. Çünkü bazı insanlar ölmez; bir milletin hafızasında, vicdanında ve geleceğinde yaşamaya devam eder.
Atatürk'ü anmak, yalnızca 10 Kasım sabahı gözyaşı dökmek değildir. Onu anlamak; düşüncelerine sahip çıkmak, Cumhuriyet'i korumak, bilimin ve aklın peşinden yürümek, ülkemiz için daha güzel yarınlar kurmaya çalışmaktır.
Bugün kendimize sormamız gereken bir soru var: Bize emanet edilen bu güzel ülkeye layık olmak için ne yapıyoruz?
Çünkü en büyük vefa, yalnızca özlemek değil; onun hayalini kurduğu aydınlık Türkiye için sorumluluk almaktır.
Bugün saat dokuzu beş geçe yine başımızı öne eğeceğiz. Belki gözlerimiz dolacak, belki içimizden binlerce cümle geçecek. Ama sonra başımızı kaldıracağız. Çünkü o, bize hiçbir zaman başımızı eğerek yaşamayı değil, özgür ve onurlu durmayı öğretti.
Sen rahat uyu Atam…
Emanetin emin ellerde olsun diye çalışacağız. Cumhuriyet'in ışığını söndürmemek, bağımsızlığımızı korumak, çocuklarımıza özgür bir gelecek bırakmak için mücadele edeceğiz.
Aradan yıllar geçse de değişmeyecek bir gerçek var: Bu millet seni unutmayacak.
10 Kasım… Bir milletin gözyaşına karışan özlemin, bir ömre sığmayan minnetin ve sonsuza dek sürecek bir sevdanın adı… Seni unutmadık, unutmayacağız Atam.
