Kader üstümüze ağ ördüğünde,
Acılar yakıyor her gördüğümde.
Her kasım ayının tam on dördünde
Seni bir an olsun unuttum sanma.
İsmail HAYAL
Çok sevdiğim ve değer verdiğim Gümüşhane Valimiz Sayın Aydın Baruş o akşam Nihal Atsız Kültür Evi’nde programına katılarak seni o gün kızıma emanet ederek o programa iştirak etmiştim. O gece Rabbim’e varacağını bilemezdim ki bir tanem.
Program bittiğinde süratle eve vardığımda yanına geldim, yemeğini yedirdim, ilacını verdim. Daha sonra gece uyandığımda yanına vararak başından öptüm, suyunu verdim. Ama suyun yarısını içip diğer yarısı çenenden aşağı akıvermişti. Anlamadım, anlayamadım ki bu son su içişindi ellerimden. Çenenden aşağı akan suları sildim. Islak mendille boynunun önünü arkasını temizledim. Ve tekrar uyumaya çekildim.
Acı da tatlı da aşkla kol kola,
Birlikte çıkmıştık bu uzun yola.
Melekler her daim yoldaşın ola,
Seni bir an olsun unuttuk sanma.
Uyudum mu uyanık mıydım yarı hayal içime bir sıkıntı girdi. Bu kadın neden ses vermiyor ki dedim. Mutlaka İsmail ya da Merve diye seslenirdin. Sağımdan soluma döndüm kalkmakla kalkmamak arasında kısa bir an duraksadım ve yeniden yanına vardım. Bardağı dudaklarına yanaştırdığımda ve elimi alnına koyduğumda buz gibi olduğunu ve dudaklarının kitlendiğini o an fark ettim.
İkimiz en güzel gençlik çağında,
El ele buluştuk gönül bağında.
Şimdi ağlıyorum kabrin sağında,
Seni bir an olsun unuttum sanma.
Ve o an hayatımın en acı anına şahitlik eden gözlerimin ikisinden birden yağmur gibi gözyaşları akmaya başladı. Kapandım üstüne ve titreyen dudaklarımdan tek kelime dökülüverdi;
“Ayşeeeeem…!”
Sonrası karanlık, sessizlik ve feryad-ı figan. İnandık amenna ve doğduğumuz gün öldüğümüzü gördüğümüzden dolayı ağladığımızın hesabını bildiğimizden tevekküle sığınarak abdestimi alarak baş ucunda okudum, okudum.
Yoruldu dizlerin kesildi hızın,
Bitti mi ötede o derin sızın.
Ağlıyor ardından oğlunla kızın,
Seni bir an olsun unuttuk sanma.
Hep derdin ya bana. Filanca ne güzel mübarek kandil gecesinde veya cuma gecesinde öldü diye. Duandı besbelli ve sende 2025 senesinin kasım ayının on dördüncü günü yani cuma gecesinde kavuştun öteler ötesine.
Bugün tam bir yıl geçti. Acın hala sol yanımda derin izleriyle silinmedi, silinmeyecek de. Emirler’in koynunda kavuşacağımız o güne kadar Rabbim’e emanetsin bir tanem. Ben de bugün, veya yarın yada muhakkak bir gün geleceğim yanına. Kaçış yok ki ölümden. O güne kadar sol yanımdasın, dualarımdasın, hatıralarımdasın ve hep yanımdasın.
Kul Hayalî der ki bil yandığımı,
Her gece gündüzde hep andığımı.
Gördüğüm her gülü sen sandığımı,
Seni bir an olsun unuttum sanma.