NEYİ KUTLUYORUZ?

Ömründen bir yıl daha geçtiği, yaşlandığı, ölüme bir adım daha yaklaştığı insanoğlu geçen yılın ve yıllarının küçücük bir muhasebesini yapmaktan ziyade miladi bir dönüm olan eski yıldan yeni yıla adım attığı o gecenin ilk saatlerine vur patlasın, çal oynasın modunda ve üstelik Rabbimizin haram kıldığı her şeyi yaparak girmenin telaşesindedir. 

Bize ait olmayan Noel Baba (Papaz), çam ağacı, hindi, tombala, piyango, içki, fuhşiyat, şarkı gibi dini ve ulusal ritüellerle yeni yılın ilk gününe tövbe ile değil daha ilk saatlerinde günahla, haramla ve üstelik sevdiği ailesi ile girmeyi kâr ve kazanım saymaktadır. 

Müslümanların Allah’a ibadetinin bir göstergesi olan ve sosyal yardımlaşma ve paylaşmayı öğütleyen Kurban Bayramında kesilen hayvanların hesabını yapan ve bunu barbarlıkla addeden sözüm ona medeni şaklabanlar hindilerin kesildiği yılbaşlarında neden sessiz kaldıklarını bir muhasebe edebilirsiniz. 

Geçen yılın muhasebesini yapma ihtiyacı var iken yeni yıla alkolik olarak girmenin mantığını bana kimse izah edemez. Zira her geçen günler, aylar ve yıllar ömürdendir. Bu yıllarda Allah için, bu vatan için, ailem için, insanlık ve kendin için ne yaptığının muhasebesini yapman gerekirken Rabbimizin yasakladığı ve haram kıldığı şeylerle yeni yıla sarhoş girmeyi kimse bana haklılığını izah ve ispat edemez. 

Evet, neyi kutluyoruz dostlar? Hiç kendinize sordunuz mu bizler Rabbimin emrettiği üzere Allah rızasını gözeterek kurban keserken barbar ve cani oluyoruz da Hristiyan âleminin her yılbaşında kestikleri hindilerden dolayı barbar ve cani olmuyorlar? 

Bizim Nasrettin Hocamız ve onca değerli isimlerimiz varken kapıdan da değil evlerin bacalarından girdiğine ve sözüm ona çocuklarımıza hediyeler getirdiğine inandığımız bir papazı (Noel Baba) sevimli ve masum gösterebiliyoruz?

Kuran’ı Kerim’de yer alan ve İslam’ın bir emri olarak kapanan ve çarşaf giyen kadınlarımızı öcü olarak gösterirken tamamen kapalı bir elbise giyen ve başlarını da kapatan rahibelere sempati duyabiliyorsunuz? Başında takkesi olan rahipler ve piskoposlar sizlere şirin gelirken cüppesi ve sarığı ile İslam’ın bir simgesi olan ve bir gün camiinin avlusuna muhakkak ama dik değil yatay bir şekilde geldiğinizde sevdiklerinizden helallik alarak namazınızı kıldıracak olan müftü, imam ve din adamlarımız yobaz ve tu kaka olabiliyor?

O beğenmediğiniz, her gün değişik kanallardan ve sosyal mecralardan ötekileştirdiğiniz, küfrettiğiniz ve beğenmediğiniz o insanlardan gassal sizlere belki de ilk abdestini aldırarak sizi yıkayacak, o beğenmediğiniz imam cenaze namazınızı kıldırarak sizin için dua edecek ve bilmediğinizden olsa gerek camii avlusunda sizler siyah gözlükleriniz arkasından bakarak beklerken o öcü gördüğünüz camii cemaati sizin ölünüzün namazını kılarak dua edecek, omuzlarında taşıyacak ve mezarı üstüne toprak atacak. 

Bu nasıl bir yaman çelişkidir anlayabildiniz mi? 

Ömrü boyunca ben inanmıyorum, haşa Allah diye bir şey yok, bizi doğa meydana getirdi, öldükten sonra dirilme diye de bir şey yok, ben öldüğümde beni yakın külümü denize savurun diyecek, şeriate, Kuran’a, peygamberimize ve ehl-i beytine küfür edecek, beni yakın diye vasiyet ettikleri halde yine çaresiz camiiye musalla taşına yatırılacaksınız. 

Ey değerli kardeşim. İster inan ister inanma. O seninle Allah’ın arasında bir durum. Ha bir de benim ninem ile dedem namaz kılardı, oruç tutardı. Ben tutmuyorum ama içimi OMO ile yıkadım dediğinizi duyar gibiyim. 

Eyvallah değerli kardeşim. Nasıl ve neye inanıyorsan o zaman o şekilde yaşa ve öl. İnanmadığın camide imamda değil de inanmadıklarında çareni ara ve vasiyetini yazılı olarak sevdiklerine öyle bırak. 

Son söz Rabbim’in Kuran’ı Kerim’de Kafirun Suresi’nde buyurduğu üzere;

Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla.

De ki: Ey kâfirler.

Ben sizin taptıklarınıza tapmam.

Siz de benim ibadet ettiğime ibadet edecek değilsiniz.

Ben de sizin taptıklarınıza tapacak değilim.

Siz de benim ibadet ettiğime, ibadet edecek değilsiniz.

Sizin dininiz size, benim dinim bana.