Anne Baba Susunca, İçindeki Yük Büyür!!!

Kıymetli okurlarım,

Bugüne kadar kaleme aldığımız yazılarda, yaptığımız sohbetlerde hep anne babaların evlatlarının yanında nasıl olmaları gerektiğini; çocuklarına nasıl destek olacaklarını, onları nasıl yetiştireceklerini, nasıl iyi bir insan olmaları için yol göstereceklerini anlatmaya çalıştık.

Çocukları dinlemenin, onlara değer vermenin ve duygularını anlamaya çalışmanın, onların ruhsal gelişimini ve kişiliklerini ne kadar olumlu etkilediğinden söz ettik.

Bugün ise biraz farklı bir pencereden bakalım.

Bu kez çocukların anne babalarına karşı, onları dinleme ve dertlerini paylaşma konusunu ele alalım.

Çünkü anne babalar da insandır.

Onlar da yorulur, üzülür, kırılır, endişelenir. Hayatın farklı dönemlerinde çeşitli sıkıntılarla karşılaşır, çoğu zaman bunları kimseyi üzmemek için kendi içlerinde yaşamaya çalışırlar.

Fakat insanın içinde biriktirdiği sıkıntıların da bir gün paylaşılmaya ihtiyacı vardır.

İşte böyle zamanlarda anne baba, kendisine en yakın gördüğü evladıyla konuşmak, içini açmak ve yaşadıklarını paylaşmak ister.

Aslında çoğu zaman bir çözüm istemezler.

Sadece anlatmak, anlaşılmak ve dinlenmek isterler.

Çünkü bazı dertler çözülmese bile anlatılınca hafifler. İnsan bazen bir akla değil, kendisini yargılamadan dinleyecek bir kulağa ihtiyaç duyar.

Anne babanın evladıyla derdini paylaşması, ona bir sorumluluk yüklemekten çok, duyduğu güvenin ve yakınlığın bir ifadesidir. İnsan herkese anlatamadığını, çoğu zaman kendisini en yakın hissettiği kişiyle paylaşır.

Bazen söylenen sözlerin altında yalnızca şu duygu vardır:

“Sana güveniyorum ve içimi seninle paylaşmak istiyorum.”

Anne babalar da her zaman güçlü olmak zorunda değildir. Onların da yorulduğu, kırıldığı, korktuğu, çaresiz kaldığı zamanlar vardır.

Böyle zamanlarda bir evladın yapabileceği en güzel şey, her zaman çözüm üretmek değil; bazen sadece dinlemektir.

Çünkü bazı dertler nasihatle değil, paylaşarak hafifler.

İnsan konuşabildiğinde, içinde biriktirdiklerinin ağırlığı da azalır.

Bu yüzden anne babaların zaman zaman evlatlarıyla dertleşme isteğini küçümsememek gerekir. Belki de o konuşmanın sonunda hiçbir sorun çözülmeyecektir. Fakat insanın kendisini yalnız hissetmemesi bile başlı başına büyük bir huzurdur.

Çünkü anne baba sustukça her şey yoluna girmez.

Bazen susmak, insanın içindeki yükü daha da büyütür.

Ve bazen bir evladın söyleyebileceği en güzel söz, en büyük çözümden bile değerlidir:

“Anlat, seni dinliyorum.”

Çünkü bazen bir insanın derdini çözemezsiniz; ama onu dinleyerek, yüreğindeki yükün birazını hafifletebilirsiniz