Ara tatil geldi mi, çoğu öğrenci bir oh çeker. Haklıdır da. Haftalardır erken kalk, ders, sınav, ödev... İnsan yorulur.
Ama ara tatil, sadece uyuyup telefonu eline alıp günleri bitirmek değildir. Ara tatil, insanın kendine bir nefes alma, bir toparlanma vaktidir.
Sevgili öğrenciler, bakın size abiniz olarak söylüyorum:
Önce biraz dinlenin. Uyuyun, gezin, ailenizle oturun. Annenizin yaptığı çorbayı telefonsuz için. Babanızla bir çay için. Bunlar da derstir, hayat dersidir. Çünkü bir gün büyüyeceksiniz, o sofranın kıymetini o zaman daha iyi anlayacaksınız. Şimdi size sıradan gelen o sohbetler, bir gün en çok özleyeceğiniz hatıralar olacak.
Sonra biraz da kendinize bakın. Hangi derste eksiksiniz? Sınavda nerede takıldınız? Ara tatil, işte o yarayı sarmak içindir. Günde bir saat, sadece bir saat bile yeter. Kitabı elinize alın, ama zorla değil, severek alın. Çünkü zorla yapılan iş, insana yük olur, severek yapılan iş ise insana yol olur. Kendinize kızmadan, kendinizi yormadan, yavaş yavaş eksiklerinizi kapatın.
Bir de kitap okuyun. Ders kitabı değil, gönlünüze dokunan bir kitap. Roman olur, şiir olur, hikaye olur. İnanın, bir kitap bir insana bir dönemlik dersten daha çok şey katar. Telefon ekranı gözü yorar, ama kitap gönlü dinlendirir. Bir sayfa okursunuz, bir cümle sizi alır başka diyarlara götürür. İşte tatilin en güzel yanı da budur.
Bir de sokağa çıkın, hayata karışın. Arkadaşınızla yürüyün, bir büyüğünüzü ziyaret edin, bir yaşlının elini öpün, bir çocuğu sevindirin. Hayat sadece okul duvarlarının arasında değildir. Hayat, çarşıda, pazarda, sokakta, insanın gönlündedir. Bir selam verdiğiniz insanın duası, bir dersten aldığınız nottan daha çok işinize yarar.
Ve en önemlisi, bir hedef koyun. "Tatilden sonra ben şunu yapacağım" deyin. Hedefi olmayan insan, yelkeni olmayan gemi gibidir, rüzgar nereye eserse oraya gider. Siz rüzgarın değil, kendi aklınızın peşinden gidin. Küçük bir hedef koyun, ama gerçek bir hedef olsun. "Şu konuyu öğreneceğim, şu kitabı bitireceğim, şu huyumu bırakacağım" deyin. Küçük adımlar, büyük yolları açar.
Bir de telefon meselesi var. Telefon kötü değil, ama her şey de değil. Günde biraz bakın, ama bütün gününüzü ona vermeyin. Çünkü telefonla geçen saat geri gelmez, ama kitapla, sohbetle, gezmeyle geçen saat insana bir ömür hatıra olur. Telefonu elinizden bırakın ki, hayatı elinizden kaçırmayın.
Ara tatilde gezen de kazansın, dinlenen de kazansın, ama kendini unutan kazanmasın.
Çünkü tatil biter, ama sizin kendinize kattıklarınız sizinle kalır. Notlar silinir, sınavlar unutulur, ama karakteriniz, ahlakınız, gönlünüzde biriktirdikleriniz hep sizinle kalır.
O yüzden bu tatili boş geçirmeyin. Dinlenin, ama uyuşmayın. Eğlenin, ama dağılmayın. Kendinize bir şey katın ki, okula döndüğünüzde herkes sizdeki değişimi görsün. Öğretmeniniz gözünüzdeki ışığı, arkadaşınız yüzünüzdeki tebessümü, aileniz duruşunuzdaki olgunluğu fark etsin.
Unutmayın, ara tatil bir mola yeridir. Mola, durmak için değil, yeniden daha güçlü yola çıkmak içindir.
Kalın sağlıcakla
Ziya Yapar
Şair- Yazar
Not: Bu yazı, ara tatilde dinlenirken kendini de unutmayan tüm öğrencilerimize ve onların kıymetli ailelerine ithaf edilmiştir.
