İNSAN OLMAK
Kolay mı acaba özüne dönmek, varlığının farkına varmak? Ben de buradayım demek fakat bencillikten uzak, riyadan uzak. Geçmişe takılmadan ama iyice bir süzdükten sonra, dünlere, bugünlere ve yarınlara umutla uzanmak. Sahi umut demişken, ne kadarda uzaklaştı ufkumuzdan, halbuki çöllerde susamış gibiyiz bir damlasına. Yine de kırıntıları hala bizimle.
İnsan olmak ve özüne dönmek, girdaplardan geçmek, dönüşmek ve yeniden inşa olmak ne kadarda mühim. Kendimizi tanıdıkça insanları da anlar oluyoruz. Daha bir barışık ve tahammüllü.
Belki de aradığımız sadece budur ‘anlaşılmak ‘.Var olduğumuzu diğerlerinin gözünde görmek, kabul edilmek. Gerçi şunu belirtmeden geçemeyeceğim, orijinal kalındığında yani, şahsına münhasır olunduğunda yalnız kalma süreci kaçınılmaz bir gerçeklik. Çünkü benzerlerinin dışındasındır artık, iraden sana aittir, kafa tasının içerisindeki lobları yönetebiliyorsundur.
Tabi hatalar da kaçınılmaz oluyor hayatın içinde ama gönlün biliyordur ki bu hayat acısıyla tatlısıyla senin ellerinden çıkıyor. Demem o ki sorumluluk sana aittir. Ve bu çok mühimdir.
Yaşamın bizlere sunulmuş bir deneyim olduğunu bilmek ve bu yükü omuzlamak hem zorlayıcı hemde müthiş bir duygu. Bunu ise deneyimledikçe fark ederiz.
Hepimize zaman zaman olmuştur, koca bir soru takılır aklımıza ve neden diye haykırırız, fakat isyan etmek yok, masum bir soru, sonuçta insanoğlu meraklı bir varlık. Sonra ya bir kitapta ya bir dostunun sohbetinde yada bir görselde cevap düşer önümüze. Yeter ki anlamlıca sormasını bilelim.
Sonuç olarak bu yükün altında yalnız olmadığımızı hissetmek sükun veren bir durum. İlginçtir kamil bir ruh olmak için kendimizden uzaklaşıp belki de kaybedip yeniden bulmamız gerekiyor. Bu arayış ve keşifler kimi zaman sancılı, kimi zaman acılı, kimi zamanda heyecanlı ve renkli olabiliyor.
İnsan olmak güzel yani güzel insan. İnsan kalmaksa bir başarı. Bu yolculukta umarım hepimiz muradımıza ereriz.
Herkese selamlar, sevgiler…….
Sümeyra DURSUN
Eğitimci ve Şair
