KAYIP ARANIYOR
Belki de kaybettiğimiz için kazanıyoruzdur, ne dersiniz?
Kendimizi kaybetmeseydik yeniden bulmak söz konusu olmazdı, sevdiğimizi kaybetmeseydik yerine yenisi gelmezdi, hazinelerde gizlidir ve kayıptır. Gömüyü bulan ise gayet şanslı.
Her zaman başarılı olamayabiliyoruz, hep ileri gitmek söz konusu değil. Başarısızlıklar başarıya götüren merdivenler gibidir. Tabi bu duruma sabretmek, kabul etmek biraz zor. İnsan başarısızlığı ve kayıp halini kabullenmekte zorlanıyor. Bu durumun bir tecrübe olduğunu, hayatın vazgeçilmez parçalarından biri olduğunu anlamamız lazım. Yoksa hayat pekte kolay geçmiyor.
Kayıp, ziyan, acı, başarısızlık, kötü his, utanç ve niceleri zorlayıcı evet ama hayatın bir parçası. Ölüm de bir kayıp hem de çok acı, ah bir anlasak anlamını. Ölebilmekte bir başarı, bu dünya hayatını, gökyüzünü, yaşamı, yakınlarımızı, bırakıp gitmekte her yiğidin harcı değil. Ölebilmek ve Sevgiliye kavuşmak belki de çok güzeldir. Tatmadık ki nerden bilelim. Koşulsuz sevgi istiyoruz. Karşı ki yaka sonsuz aşkla dolu, o aşkı ve umudu burada hissetmek ne iyi olurdu. Kaybederken bedenimizi, ruhumuzun saf sevgiye kavuşması bir başarıydı.
Yaşadığımız acı veya tatlı her olay bize bizi yansıtıyor, aynalıyor. Kendimizle karşılaşmak bazen iyiyken bazen korkutucu olabiliyor. Amaçta bu zaten dengeyi yakalayıp, değişip duran bu hayat döngüsünde dürüstçe davranmak. Kulağa hoş geliyor değil mi. Keşke kolay olsa usturuplu yaşamak. Kayıplar ve kazanımlar bizim için. Kaybederken kazanıyoruzdur bilemeyiz.
Ziyanı yok ağız tadıyla dersimizi alıp yola revan olmak gerek, yolcuyuz, sürecin değerini bilip alnımızın alıyla çıkmak dileğiyle…
Sümeyra DURSUN
