Okuduk Ama İnsan Olmayı Unuttuk..
Kıymetli okurlarım,
Bir insanı ahlaken ve vicdanen eğitmeden, sadece okutmakla topluma faydalı bir birey yetiştireceğinizi sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Çünkü diploma meslek kazandırır ama vicdan kazandırmaz; makam verir ama ahlak vermez. İnsan olmanın ilk mektebi ailedir. Çocuk, anne ve babasından ne görürse onu öğrenir. Saygı, merhamet ve sevgiyi de; kabalığı, bencilliği ve sevgisizliği de önce ailesinde görür.
Elbette okulun ve sosyal çevrenin de büyük etkisi vardır. Fakat ailede oluşan karakter boşluğunu hiçbir diploma dolduramaz.
Bugün iki, üç diploma sahibi, en iyi üniversiteleri bitirmiş insanlar görüyoruz. Fakat bazılarına bakıyorsunuz; bilgi var, unvan var, makam var ama insanlık adına kocaman bir boşluk var. Ne nezaket, ne saygı, ne vicdan, ne merhamet, ne de empati...
Şimdi sormak gerekmez mi: Böyle bir insanın elindeki diplomanın topluma ne faydası, insanlığa ne katkısı olabilir?
İyi bir meslek sahibi olabilir, çok para kazanabilir, yüksek makamlara gelebilir. Ama karşısındaki insanı küçümsüyor, güçsüzü eziyor, çalışanını hor görüyor ve başkasının acısına duyarsız kalıyorsa, o insan sadece meslek sahibi olmuştur; insan olmayı öğrenememiştir.
Çünkü eğitim yalnızca aklı doldurmak değildir. Eğitim, aklı vicdanla buluşturabildiği zaman anlam kazanır.
Biz çocuklarımıza “Oku, başarılı ol, meslek sahibi ol” diyoruz. Ama en önemlisini çoğu zaman unutuyoruz: “Önce iyi bir insan ol.”
Çocuklarımızın kaç diploma alacağından önce, nasıl bir insan olacaklarını düşünmeliyiz. Çünkü diploma duvara asılır, makam elden gider, para tükenir. Geride kalan ise insanın ahlakı, vicdanı ve bıraktığı izdir.
Son sözüm şudur: Diplomanız ne kadar çok olursa olsun, vicdanınız yoksa insanlık sofrasında hâlâ açsınız.
SAYGILARIMLA
