KORKU
Hesap kitap yapmadan yaşamak sözü kulağa hoş geliyor. Fakat yaşarken titiz olmalı, evet, hata ve kusurlar hep var. Bu nedenle neyi nerede, nasıl konuşacağımızı bilmek, boynumuzun borcu. Yani bence gerektiği yerde ince eleyip sık dokumak lazım, sizce?
Pişmemiş, ham, yoğrulmamış olarak doğuyoruz. Hayat bizi öyle bir şamarlıyor ki ister istemez çeki düzen vermek gerekiyor. Gerçi kimimiz dersimizi alıyoruz, kimimizin ise bir kulağından girip diğer kulağından çıkıyor….
Peki korku bunun neresinde? Korktuğumuz için yüzleşemiyor, acı çekmek istemiyoruz. Korkmak çok istediğimiz şeyleri yapmamızı engelliyor, ah şu içimizdeki durmadan kıpır kıpır atan kalbimiz…
Çok dayanıklı fakat farkında değiliz… Belki de biraz daha cesaret gerekli ve ataleti yenmek. Evet kabul ediyorum insan olmak gerçekten zor. Dengede kalmak, akıl etmek, fıkıh etmek, fehim etmek ve şükretmek… Güzel, güzel şeyler bunlar ama işin sırrı da burada. Bu çetin yolculuk hepimizi yoruyor.
Bazılarımız şikayetle, bazılarımız işkolik olarak, kimimiz ise uzun uzun düşünerek halletmeye çalışıyoruz meselelerimizi. Başaranlar da var hani bir şekilde toparlanıp yoluna bakan, kendisine ve başkalarına ilham olan, niceleri var… Takdire şayan doğrusu…
Uyanmak güzel, geç olsun ama güç olmasın demişler. Şu içimizdeki potansiyeli bir çıkarabilsek, korkularımızı yensek ne güzel olur. Denemeye değer olanaklar var, başarı illa büyük büyük ödüllerde gizli değildir. Hayatın içine saklanmış küçük ayrıntılarda da yerini alır. Yeter ki görmesini bilelim…
Selamlar, sevgiler…
Sümeyra DURSUN
